Op stage met een handicap

Isabelle en Lien

We zetten als opleiding steeds meer in op duaal leren. Dat betekent dat studenten niet alleen oefenen wat ze in de les geleerd hebben, zoals een klassieke stage, maar dat ze ook daadwerkelijke nieuwe dingen leren op de werkplek.

De vraag die misschien opkomt is: is duaal leren een geschikte leerweg voor mensen met bijv. een andere thuistaal of met een handicap? Spoiler alert: uiteraard! Maar welke uitdagingen komen ze tegen?
Daarover ging ik op onze afstudeerbeurs in gesprek met 2 van onze afgestudeerden met respectievelijk een auditieve en een motorische handicap: Isabelle en Lien.

Hieronder vind je het uitgeschreven interview:

Welke factoren speelden mee in jullie keuze van stageplaats?

Voor mij was het belangrijk dat ik een visueel project had en geen project waarbij auditieve of audiovisuele aspecten (bijvoorbeeld voorleesmomenten) een belangrijke rol speelden.

Ook een belangrijk punt was in welke mate er geluidsoverlast was op stageplaats (ivm verstaanbaarheid en gesprekken kunnen voeren).

Ook de mogelijkheid om zoveel mogelijk op de stageplaats aanwezig te kunnen zijn en geen thuiswerk (face to face gaat beter dan via scherm, ook minder vermoeiend)

Verder verkies ik een klein team, dit maakt het bij groepsoverleg gemakkelijker om het gesprek te volgen (om lichaamstaal, mimiek en mondbeeld van alle personen te kunnen volgen en auditief mee te volgen)

Isabelle en haar afstudeerproject

Welke moeilijkheden ondervonden jullie tijdens de stage?

Coronacrisis -> mondmaskers, de mogelijkheid om te liplezen of mimiek van gezicht te lezen nonverbale communicatie!) valt weg.

Telefoneren is niet mogelijk (nogmaals: geen lichaamstaal, mimiek of liplezen). Dit werd vervangen door mailen met collegaā€™s (soms omslachtig of meerdere keren per dag mailen) of chatten via Teams (collegaā€™s moeten online of aan computer zijn).

Rumoerige ruimtes met een grote groep: (zoals docentenruimte in de middagpauze) gesprekken zijn moeilijk om te voeren, veel herhalen en vragen om te herhalen (niet altijd leuk, en soms geef ik het dan ook op bij poging nummer vijf). Te lang in een rumoerige ruimte blijven maakt me vermoeid en geeft hoofdpijn omdat ik van alle kanten geluidsprikkels binnenkrijg en onbewust meerdere gesprekken probeer te volgen (wat natuurlijk nooit lukt). Ik probeer te focussen op Ć©Ć©n gesprek, maar steek zoveel energie in het volgen dat ik niet zo veel zelf zeg.

Presenteren geeft veel stress, wat het stotteren verergert. Improviseren of afleiding hierbij is een nachtmerrie (stress!).
(1-2-3 piano bij ingang van mediatheek terwijl ik vorming moest geven aan mediatheekcollegaā€™s via Teams)

Hoe ging je om met die obstakels tijdens je stage? 

Van een nood een deugd makenā€¦

Bij audiovisuele content heb ik steeds nood aan ondertiteling. Podcasts zijn voor mij niet interessant zonder een transcriptie. Dus maakte ik bij verschillende introductiefilmpjes een uitgeschreven tekst waarbij alle inhoud aan bod kwam. (herbekijken, herbekijken en herbekijken). Deze combinatie van filmpjes met tekst is ook handig voor studenten zonder beperking šŸ˜Š

Bijgevolg had ik ook aandacht voor de toegankelijkheid van mijn teksten voor studenten met een visuele beperking die gebruik maken van voorleessoftware. Het beschrijven van afbeeldingen en opletten op het contrast van bepaalde kleuren op witte achtergrond (leesbaarheid).

Wat zijn jullie aanbevelingen voor toekomstige werkplekken die stagairs met een bepaalde beperking willen ontvangen?

Verplaatsing:

De verplaatsingen van en naar de stageplaats is ook een struikelblok waar ik vaak op val. Wanneer wij assistentie wensen om het openbaar vervoer te gebruiken moeten we dit vaak 24 uur op voorhand aanvragen. Ook zijn niet alle stations/bussen/treinen aangepast. Wanneer je een reservatie vergeet te doen geraak je bij gevolg vaak niet meer op je stageplaats.

Toegankelijkheid:

Eerst en vooral is het vinden van een toegankelijke stageplaats geen evidentie voor mensen met een beperking. Personen in een rolwagen fysiek of manueel hebben een stageplaats nodig waar geen trappen aanwezig zijn en alle doorgangen ruimen genoeg zijn. In onze sector heb ik zelf reeds ondervonden dat het vinden van een volledig toegankelijke openbare bibliotheek geen evidentie is. Vaak zijn de doorgangen smal of zijn niet alle delen van de bibliotheek toegankelijk. Wanneer je stage loopt in een openbare bibliotheek is het natuurlijk jammer dat je niet alle mooie plekjes van deze bibliotheek kan leren ken tijdens je stage.

Vaak zijn bibliotheken ook gevestigd in oude gebouwen die door oude elementen niet altijd toegankelijk. Tegenwoordig kunnen architecten al veel verwezenlijken naar toegankelijkheid toe bij renovaties.

Ik heb zelf geen stage gedaan in een archief maar van in de  lessen in het eerste en tweede jaar kan ik wel zeggen dat dat stage doen in archief wanneer je in rolwagen zit praktisch onmogelijk is. De doorgangen zijn vaak zo smal dat je er met een rolwagen niet door kan. De gebouwen waarin archieven gevestigd zijn hebben meestal wel een lift maar deze is alleen voor praktisch nut. Bijvoorbeeld het verplaatsen van archiefstukken naar een andere verdieping. Bij gevolg is de lift vaak te klein om comfortabel te gebruiken wanneer je in een rolwagen zit. Door dit alles keek ik zelf ook steeds op naar de lessen die plaatsvonden in het archief.

Praktische beslommeringen:

In mijn persoonlijke situatie betekend een volledige dag stage of school in principe een hele dag geen mogelijkheden om naar toilet te gaan. Wanneer je dan meerdere dagen in de week van acht uur in de ochtend tot vaak zes uur in de avond van huis bent is dit wel een lange dag. Zelf ben ik niet in de mogelijkheid om omwille van fysieke kracht zelfstandig naar toilet te gaan. Niet alle gebouwen beschikken over een aangepaste toilet. Wanneer mensen wel in de mogelijkheid zijn om zelf hun transfer te doen maar de toiletruimte te klein is om hun rolwagen binnen te kunnen kan deze niet naar toilet.

Omwille van mijn beperking kan ik geen zware fysieke lasten dragen. Bovenhands kan ik helemaal niets meer dragen. Dit heeft tot gevolg dat ik sommige praktische taken minder makkelijk zal kunnen uitvoeren. Hierbij denk bijvoorbeeld aan het terugzetten van de boeken. Dit is voor mij mogelijk maar niet met veel boeken tegelijk. Ook kan ik geen boeken wegzetten die helemaal beneden of juist helemaal bovenaan in het rek staan.

Ook de werkplekken op de stageplaats moeten in de mate van het mogelijk zo veel mogelijk aangepast zijn. Zowel voor mensen met een beperking als gewone medewerkers en stagiaires is het belangrijk dat er zo ergonomisch mogelijk gewerkt kan zijn. Bureaus dat in hoogte verstelbaar zijn

Uitsmijtervraag: wat is jullie grootste talent?

Wij zijn “universeel klantvriendelijk” omdat we automatisch rekening houden met de grote diversiteit bij klanten en collega’s en omdat we oog hebben op welke aanpassingen er nodig zijn in de infrastructuur en dienstverlening om te zorgen dat iedereen evenwaardig behandeld wordt.

3 studenten aan de slag in Provinciaal Archief West-Vlaanderen

Drie van onze studenten gingen voor hun verkenningsstage aan de slag bij het Provinciaal Archief West-Vlaanderen. Op de Willy Van den Bussche archief Blog doen ze verslag van hun ervaringen (zie entry 9/6/2022).

Op bezoek bij Bos+

Verborgen in de bossen van Gontrode ligt de campus van BOS+.

Luk en Jan van de opleiding Informatiebeheer gingen op bezoek bij Isaac Lievevrouw, die ondermeer de bibliotheek onder zijn hoede heeft. Het doel van het gesprek was de opzet van een samenwerking, waarbij een groep studenten voor het vak Werkveldlab, de unieke collectie van de organisatie gaan aanpakken.

Deze afbeelding heeft een leeg alt-atribuut; de bestandsnaam is 20220701_150857.jpg

Wat doet BOS+?
BOS+ heeft voeling met het werkveld van bosbeheerders en boseigenaars, monitort de situatie in eigen land en volgt mondiale tendensen op. Op basis van alle beschikbare expertise ontwikkelt BOS+ een innoverende visie op bos en bomen.
Vanuit die visie wil BOS+ diverse doelgroepen aanzetten om zich actiever in te zetten voor meer en beter bos. Omwille van het brede maatschappelijke belang van bos moet BOS+ haar pleidooi samen met andere geĆ«ngageerde maatschappelijke actoren voeren. Daarom stelt BOS+ instrumenten ter beschikking van middenveld, ondernemingen, opinie- en beleidsmakers, onderwijs, milieu- en Noord-Zuidverenigingen, en bos- en natuurbeheerders om samen te ijveren voor meer en beter bos, en dit zowel nationaal als internationaal.

Op reis door de lokale erfgoedcollectie van Knokke-Heist

Verslag Joris Blomme

ā€œBoeiend, leerrijk en veelzijdig.ā€

Zo kijk ik terug op mijn voorbije stageperiode. Ik werkte niet alleen een project en vorming uit, maar kreeg ook de kans om me toe te leggen op specifieke bibliotheektaken.

Joris Blomme in actie

Stageproject

Mijn stageopdracht bestond er vooral in om de uitbouw van het nieuwe kenniscentrum voor te bereiden, met name de verschillende erfgoedcollecties in Knokke-Heist te lokaliseren, evalueren, uit te dunnen en te inventariseren. Als voorbereiding op het Ć©chte werk deponeerde ik in de zomer van 2021 reeds de voormalige museumcollectie in diverse dozen. Aangezien ik tijdens de vakantie al kon beginnen met de museumbibliotheek vrij te maken, konden de dozen met boeken tamelijk snel worden overgebracht naar het magazijn van Hoofdbibliotheek Scharpoord in Knokke-Heist.

Vanaf september 2021 bekeek ik dan bij elke deelcollectie (magazijn bib Knokke ā€“ museum Sincfala ā€“ brandweer) grondig wat precies bruikbaar en nuttig is voor HEY. De werken werden, indien dit nog niet gebeurde, eveneens geĆÆnventariseerd.

Selectiecriteria

Na het samenbrengen van de erfgoedcollecties, stelde ik in samenspraak met de erfgoedcoƶrdinator en het bibliotheekpersoneel duidelijke selectiecriteria op, waarmee ik op een efficiƫnte en effectieve manier aan de slag kon om de circa 14.000 werken te screenen op basis van: inhoud, relevantie en toestand.
Desondanks hier van een huzarenstukje kan gesproken worden, is dit vlotter verlopen dan oorspronkelijk gedacht.

Zo zal pure fictie en fysieke tijdschriften eerder beperkt blijven, terwijl poƫzie en ambtelijke stukken sowieso niet worden opgenomen in de hervormde HEY-collectie. Goed om weten is dat er bovendien in het verleden reeds heel wat boekjes ingescand en digitaal ter beschikking gesteld zijn. Stukken die niet in
het HEY-concept passen, worden ofwel overgedragen aan het archief, andere erfgoedinstellingen ofwel afgevoerd.

Ik ging stap voor stap de lijst af met werken van de Sint-Guthagocollectie (gele sticker), de KH-collectie (witte sticker) en overige deelcollecties. Door dit te vergelijken met de bibliotheekcatalogus kon ik zien hoeveel exemplaren er van elk boek aanwezig waren. Naast het aantal exemplaren, noteerde ik de korte
inhoud en duidde ik aan of het werk bruikbaar is in het nieuwe kenniscentrum. Tevens haalde ik dubbele werken eruit, zodat op het einde van de rit maar Ć©Ć©n exemplaar meer werd overgehouden. Bij verschillende uitgaves wordt routineus de laatste editie bewaard.

Vragen onderweg

Naargelang ik me meer en meer verdiepte in de materie, botste ik soms op bepaalde zaken: horen boeken over kunst en/of zaken i.v.m. Zeebrugge wel of niet thuis in het nieuwe centrum Ć©n wat met folders over tentoonstellingen? Ik ging vanaf het begin in overleg met de vaste medewerkers om te weten welke
materialen er de moeite zijn om op te nemen in het kenniscentrum. Vooraleer ik een vorming kon geven aan anderen, was het uitermate belangrijk om zelf eerst te weten met welke criteria er allemaal dient rekening gehouden te worden om een dergelijke erfgoedcollectie te hervormen.

Verder vroeg ik me af op welke wijze de uiteindelijk samengebrachte erfgoedcollectie over Knokke-Heist ontsloten zal worden voor mensen die hier gebruik van wensen te maken: wat komt er online beschikbaar, wat wordt enkel ter beschikking gesteld voor mensen die HEY komen bezoeken? Het is immers de bedoeling dat vanaf de opening van het nieuwe kenniscentrum de hervormde collectie op eenvoudige wijze raadpleegbaar is.

Samenwerken is een must!

Niet alleen ben ik trots op het verwezenlijken van de herziening, evaluatie en uitdunning van de lokale erfgoedcollectie. Ook ben ik fier op de band die ik intussen heb kunnen opbouwen met mijn stagementor en de andere medewerkers op de werkvloer. Dit komt het project immers alleen maar ten goede. Op regelmatige tijdstippen overlegde ik bovendien met mijn stagementor en het diensthoofd, zodat ik meteen verder kon met de realisatie van het project. Daarnaast stonden er verschillende vergadermomenten met
de erfgoedcoƶrdinator op het programma om de stand van zaken te bespreken en ook vooruit te kijken.

Ook andere taken

Ik legde me niet alleen toe op het vormgeven van de vernieuwde gemeentelijke erfgoedcollectie, maar maakte geleidelijk aan ook kennis met een arsenaal aan taken van de gemiddelde bibliotheekmedewerker. Ik kreeg dus niet alleen de kans om de vernieuwde erfgoedcollectie voor HEY vorm te geven, maar mocht tussendoor ook proeven van dagdagelijkse taken waarmee een bibliotheekmedewerker mee geconfronteerd wordt: mensen te woord staan, kranten en tijdschriften in orde brengen, baliewerk, boeken wegzetten, Itsme helpen activeren, leeszaalpermanentieā€¦ Daarnaast hielp ik reeds enkele keren
mee bij Digidesk. Hier kunnen mensen terecht met allerhande soorten vragen over hun computer, laptop, tablet, smartphone ā€¦

Vorming

In februari was het dan eindelijk zover! Ik mocht de zelf in elkaar gestoken vorming geven aan de voltallige projectgroep, inclusief mijn stagementor. De interne vorming ging over het beheer van de erfgoedcollectie
en hoe je ervoor zorgt dat deze actueel blijft. Hierin legde ik duidelijk uit aan welke eisen er voldaan moeten worden om van een degelijke en actuele collectie te kunnen spreken. Denk bijvoorbeeld aan het wieden van irrelevante werken, het afvoeren van dubbele exemplaren, maar zeker ook aan het toevoegen
van essentiƫle erfgoedstukken. Verder bracht ik duidelijk in kaart welke (soort) boeken er al dan niet zullen meeverhuizen naar het nieuwe kenniscentrum. Voor de planning en uitwerking van deze sessie heb ik reeds verschillende malen samengezeten met mijn mentor om het nodige onderling te bespreken.

Supervisiemomenten

De afwisseling van stage lopen en les volgen is vast en zeker een grote meerwaarde binnen het graduaat Informatiebeheer aan de Arteveldehogeschool in Gent! De mix van het praktijkgericht leren en het opdoen van kennis tijdens de lessen is een hĆ©Ć©l interessante combi! Je leert nu eenmaal niet alleen van het ene of andere, maar net door de afwisseling van de twee. Daarnaast krijgen we tijdens specifieke momenten, genaamd ā€˜Supervisiesā€™, de kans om ervaringen uit te wisselen over dingen die we leerden op stage, opgedane kennis, praktijkcases op stageā€¦ De toffe groepssfeer en het fijne welkomstgevoel zorgen er immers voor dat je je meteen op je plek voelt, zowel in de opleiding als op de praktijkplaats.

Zelf vond ik de supervisiemomenten erg verrijkend! Niet alleen omdat je inhoudelijk heel wat bijleerde, zoals hoe je een duidelijke projectfiche en vlotte presentatie maakt, maar resoluut ook door de ervaringen en meningen van medestudenten. Op deze momenten nam ik de rol op van een enthousiaste,
hulpvaardige student met een hart voor mijn medestudenten. Met mijn liefde voor de sector wil ik immers anderen aansporen om zoveel mogelijk hun talenten in te zetten en er te zijn voor elkaar.

Zowel gedurende het eerste als het tweede semester was er sprake van een accurate opvolging en begeleiding, zowel tijdens als buiten de lessen. Een voorbeeldje hiervan is het snelle antwoord bij prangende vragen of berichtjes die ’s avonds laat nog door de stagementor of docent beantwoord werden.

Conclusie

Ik kan dus besluiten dat ik reeds heel wat kennis heb mogen verwerven in de voorbijĆ© maanden en hoop dan ook dat dit in de toekomst alleen maar exponentieel kan blijven toenemen! EĆ©n van mijn mottoā€™s is niet voor niets ā€œHet is nooit te laat om iets nieuws te lerenā€. Wat ik graag zou willen meenemen naar de toekomst is het feit dat je op je eentje nergens staat, maar een enthousiast team en toegankelijke collegaā€™s rondom je nodig hebt, want Teamwork, makes the dreamwork!

Dankwoord

Ik wil heel graag in eerste instantie mijn praktijkdocent Ann Van De Vijver en stagementor Sofie Leyns bedanken voor de uitstekende begeleiding en fijne babbels tussendoor. Daarnaast waren ze het aanspreekpunt bij uitstek in geval van vragen, problemen of bij andere prangende zaken. Daarnaast wil ik
ook Lieva Buysse en Christine Bonny bedanken voor de aangeboden hulp bij het invoeren of afschrijven van de boeken in Wise. En last, but not least, Thomas De Groote, diensthoofd bibliotheek & erfgoed Ʃn Thomas Hoeberigs, erfgoedcoƶrdinator binnen de gemeente Knokke-Heist.


De Grote IBA Erfgoedprijs

op 24 mei 2022 vond de eerste uitreiking van de Grote IBA Erfgoedprijs uit. De studenten Cultureel Erfgoed konden in groep een erfgoedevenement- of monument uit hun buurt voorstellen. Bedoeling was om dit evenement of monument meer onder de aandacht te krijgen zodat het officieus kan genomineerd worden om erkend te worden. De klasgroep stemde uiteindelijk voor Ć©Ć©n project. 
Tien projecten werden voorgesteld:

-de trage wegen in Drongen

-de abdij van Waasmunster

-de abdij van Affligem

-De fluitjesfeesten (Kruisem)

-De zwijntjesworp in Zwijnaarde

-Het West-Vlaams (dialect)

-De schouw van Schotte

-Cinema Sfinx in Gent

-De Oostendse garnaalkroket

-Moederdag en vaderdag in Antwerpen

Wat hebben we geleerd?

Zwijnaarde heeft niks met zwijnen te maken, moederdag op 15 augustus is een uitvinding uit 1913 (en wordt enkel in Antwerpen en Costa Rica gevierd) en sommige West-Vlaamse woorden zijn voor niet -West-Vlamingen niet uit te spreken !

O ja, de studenten verkozen ‘De zwijntjesworp’ tot beste project!

Daarna hebben we het varken uitgehangen  – sorry, facilitaire (poets)diensten van Arteveldehogeschool šŸ™‚










Patrick Vanden Berghe

Docent IBA
Praktijkbegeleider

Straffe studenten, straffe stories

Afstudeerbeurs Informatiebeheer

Onze studenten nodigen jullie graag uit op hun afstudeerevent op de mooiste verdieping van Gent:

Start jij ook een story met een van onze straffe studenten?

Tonnen motivatie, een grondige kennis van zaken, een open blik naar de samenleving en klaar voor de toekomst: dat typeert de studenten Informatiebeheer Arteveldehogeschool.

Op 7 juni 2022 delen ze graag het boeiende verhaal van hun afstudeerstage tijdens het evenement ā€˜Straffe studenten, straffe storiesā€™.

Iedereen uit de informatiesector (bib, archief, erfgoed) is welkom. De studenten trakteren op een straf programma:

Verder wordt er ook toelichting gegeven bij het nieuwe vak Werkveldlab, en je krijgt de mogelijkheid tot bijpraten met een hapje en een drankje tijdens de receptie.

Place to be: Campus Kantienberg,  10de verdieping, Voetweg 66, 9000 Gent       

Uur: 13u30 – 18u00

Prijs: gratis

Let op: de plaatsen zijn beperkt!

Inschrijven kan via https://forms.office.com/r/WMkduYzNRY of via de QR-code:

campus Kantienberg

Contactpersoon:  jowyn.vandeputte@arteveldehs.be

https://www.vvbad.be/activiteiten/straffe-studenten-straffe-stories

%d bloggers liken dit: